<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara en Castellano - Ignasi Aragay]]></title>
    <link><![CDATA[https://es.ara.cat/firmes/ignasi-aragay/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara en Castellano - Ignasi Aragay]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://es.ara.cat:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[La guerra de las bibliotecas]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/guerra-bibliotecas_129_5801168.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/40131547-1543-4aa1-81b7-cb77830e591a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Ordenando libros en la biblioteca de casa me he topado con el catálogo de una exposición fotográfica sobre bibliotecas, de hace treinta años (1996), en la que el historiador del arte Francesc Miralles Bofarull, en el texto introductorio, se remonta a la prehistoria del libro, cuando las ciudades de Alejandría y Pérgamo competían por quién tenía la mejor biblioteca. El libro era una tecnología puntera, sinónimo de innovación, poder, conocimiento e información. Era la IA de la época. Si la IA se dedica a recoger, procesar y explotar toda la información libresca milenaria, los libros de entonces fijaban para el presente y la posteridad todo el conocimiento oral precedente.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/guerra-bibliotecas_129_5801168.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 17 Jul 2026 10:00:59 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/40131547-1543-4aa1-81b7-cb77830e591a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[El gran vestíbulo de la Biblioteca del Congreso de los Estados Unidos, en Washington]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/40131547-1543-4aa1-81b7-cb77830e591a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[El diario de ERC]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/diario-erc_129_5799336.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/51fc6044-a7d4-4bd9-893e-a165b34e316f_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>La independencia periodística siempre ha costado. La información es poder. ¿Qué poder no quiere influir en los medios de comunicación, quién no los quiere condicionar, quién no los quiere controlar? No dejarse influir, condicionar y controlar forma parte de la esencia del oficio desde que el periodismo es periodismo. Esto no quita para que cada cabecera tenga un posicionamiento o línea editorial, una ideología de fondo desde la que mira, explica e interpreta los hechos, la realidad.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/diario-erc_129_5799336.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 15 Jul 2026 10:01:04 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/51fc6044-a7d4-4bd9-893e-a165b34e316f_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[WhatsApp Imagen 2026 07 14 a las 08.13.57]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/51fc6044-a7d4-4bd9-893e-a165b34e316f_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Juntos y la continuidad]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/continuidad_129_5794861.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/974bbc43-88c0-47aa-a1d9-955a1fe3e14a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>La aceleración de la vida –cada vez las cosas pasan a más velocidad y cada vez hacemos más cosas a la vez– nos estresa y nos despista de lo esencial. Por contraste, hay un valor que de nuevo toma importancia: la continuidad, la permanencia. El prestigio de lo duradero. La antigüedad. Cuando todo es efímero y fungible y obsoleto; cuando los objetos y las ideas y las amistades parecen creados para usarlos y tirarlos; cuando las personas, además de consumidores sedientos de sensaciones y de objetos con fecha de caducidad también nos hemos convertido en sujetos consumibles no reutilizables, entonces resulta especialmente atractivo encontrarse con algo que viene de lejos y que persiste: un linaje, un paisaje, un libro clásico, un edificio monumental, una creencia, una empresa, una asociación, un amor...</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/continuidad_129_5794861.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 10 Jul 2026 11:02:24 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/974bbc43-88c0-47aa-a1d9-955a1fe3e14a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Los expresidentes Pujol y Puigdemont.]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/974bbc43-88c0-47aa-a1d9-955a1fe3e14a_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Cataluña, nación de inmigrantes]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/cataluna-nacion-inmigrantes_129_5792483.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/281a5fc2-f540-4466-aea8-3581b9a9806f_16-9-aspect-ratio_default_0_x2012y1178.jpg" /></p><p>Primero, los datos. Ya en el siglo XVII, uno de cada cinco catalanes había nacido en Occitania y otras partes de Francia. Esto queda lejos, de acuerdo. Demos un salto: en 1930 pasaba lo mismo con el 27% de la población. Y a finales del siglo XX solo el 25% de la gente tenía los cuatro abuelos nacidos en Cataluña. Los viejos rockeros de la política catalana, en especial el expresidente Pujol, pero no solo –también los herederos del PSUC y el PSC, o el mismo rival histórico de Pujol, <a href="https://es.ara.cat/politica/mensaje-unidad-civil-1976-hoy-necesario_128_5789832.html" >Raimon Obiols</a>–, siguen defendiendo la acogida y la inclusión, pero ¿quién se les escucha?</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/cataluna-nacion-inmigrantes_129_5792483.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 08 Jul 2026 10:37:22 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/281a5fc2-f540-4466-aea8-3581b9a9806f_16-9-aspect-ratio_default_0_x2012y1178.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Un grupo de personas de diversas nacionalidades cruzando una calle en Barcelona]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/281a5fc2-f540-4466-aea8-3581b9a9806f_16-9-aspect-ratio_default_0_x2012y1178.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[¿Cuál es vuestro chivo expiatorio preferido?]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/chivo-expiatorio-preferido_129_5787920.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/8664bf39-dc2d-4670-8a99-a2d1b79f4043_16-9-aspect-ratio_default_0_x2196y1083.jpg" /></p><p>El chivo expiatorio es aquel que paga las culpas de otro: la expresión tiene su origen en el sacrificio ritual de un chivo (cabrito o cabrón) para expiar los pecados del pueblo de Israel, según se narra en el libro del <em>Levítico. </em>Una solemne barrabasada (en este caso, la expresión viene del malo del cristianismo, Barrabás). Hoy seguimos practicando sacrificios de un chivo, pero sacrificios metafóricos, sin sangre, de boquilla o de tuit. Funcionan bastante bien como mecanismo para desfogarnos.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/chivo-expiatorio-preferido_129_5787920.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 03 Jul 2026 10:00:46 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/8664bf39-dc2d-4670-8a99-a2d1b79f4043_16-9-aspect-ratio_default_0_x2196y1083.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Camareros y turistas en el centro de Barcelona.]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/8664bf39-dc2d-4670-8a99-a2d1b79f4043_16-9-aspect-ratio_default_0_x2196y1083.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Sócrates y Tagore contra Trump]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/educacion-sos-humanidades_129_5785702.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/9f3c3b2b-276b-4eff-8730-be690580a8f2_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>"Aunque nuestra única preocupación fuera el crecimiento económico nacional, deberíamos proteger la educación humanista". Lo dice la filósofa estadounidense Martha C. Nussbaum (Nueva York, 1947), según la cual tanto en las escuelas como en la universidad en todo el mundo pasa exactamente lo contrario: las humanidades (literatura, historia, filosofía, etc.), y también las artes, son cada vez más despreciadas, si no directamente eliminadas. ¿Qué nos está pasando? En ningún caso Nussbaum va contra las ciencias duras ni contra los saberes tecnológicos. Pero alerta del error de despreciar el conocimiento humanístico y el pensamiento crítico que va asociado. Y advierte que, al mismo tiempo que se despoja el currículum de elementos humanísticos, se vuelve a imponer la pedagogía de la memorización (evidentemente, esto tampoco quiere decir que rechace toda memorización).</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/educacion-sos-humanidades_129_5785702.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 01 Jul 2026 10:03:09 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/9f3c3b2b-276b-4eff-8730-be690580a8f2_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Versión en yeso de El pensador de Rodin, fotografiada en una exposición en el Museo Rodin de Shanghái. GETTY]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/9f3c3b2b-276b-4eff-8730-be690580a8f2_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Domènech i Montaner, l'heroi discret del Modernisme]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/domingo/domenech-montaner-l-heroi-discret-modernisme_130_4770718.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/f50b3709-a53e-4b95-b84c-1f27cddaf867_16-9-aspect-ratio_default_0_x1109y1013.jpg" /></p><p>L’ARA se suma a l’Any Domènech i Montaner, que commemora el centenari de la mort de l’arquitecte del Palau de la Música, amb un monogràfic de l'<em>Ara</em> <em>Diumenge</em> on responem 12 preguntes que ens permeten una immersió curiosa i divertida a la seva vida i obra. Per què recomanava enviar a dida l’Orfeó Català? Qui va destrossar la façana de la casa Lleó Morera? Qui era el «ximple» que li va amargar els darrers anys de vida? Per què va trencar l’eix de l’Eixample a l’Hospital de Sant Pau?... Ho fem sense cap afany enciclopèdic sinó com a incentiu per fer conèixer la polifacètica i fascinant personalitat d’aquest arquitecte, historiador, polític i humanista que va marcar la vida social, cultural i política de Catalunya en el tombant del segle XX, però que ha quedat amagat sota l’ombra de Gaudí o Puig i Cadafalch. Inspirats per les biografies que ha publicat aquests anys el seu besnet, el també arquitecte<a href="https://www.ara.cat/cultura/patrimoni/domenech-montaner-independentista-nivell-intel-lectual_128_4693925.html" > Lluís Domènech Girbau,</a> el volem reivindicar com el gran heroi, discret però imprescindible, del Modernisme a Catalunya.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Catalina Serra]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/domingo/domenech-montaner-l-heroi-discret-modernisme_130_4770718.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 26 Jun 2026 12:04:50 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/f50b3709-a53e-4b95-b84c-1f27cddaf867_16-9-aspect-ratio_default_0_x1109y1013.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Retrato de Domènech i Montaner hecho por Ramon Casas]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/f50b3709-a53e-4b95-b84c-1f27cddaf867_16-9-aspect-ratio_default_0_x1109y1013.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[12 coses que potser no sabies del polifacètic arquitecte del Palau de la Música]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Cinco preguntas incómodas sobre la inmigración]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/cinco-preguntas-incomodas-inmigracion_129_5780812.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/db01d0bf-e2bd-4e5c-81b6-2e0723f409e4_16-9-aspect-ratio_default_0." /></p><p>Hay que hablar de inmigración, no se puede esconder la cabeza bajo el ala: ¿cabemos diez millones de personas en Cataluña? Esta es la pregunta retórica estrella que se ha instalado en la opinión pública y que da alas al discurso xenófobo de la ultraderecha. Es su principal carburante ideológico. La conclusión implícita: viene demasiada gente de fuera. Por supuesto, muchos de los que se hacen la pregunta no se consideran ni xenófobos ni de ultraderecha. Pero han quedado atrapados en la red de la gran sospecha contra los recién llegados, a los que se hace culpables de todos nuestros males: la falta de vivienda (como si el crack inmobiliario y el turismo no hayan sido decisivos), la crisis de la educación (como si no fuera una crisis mundial), la tensión de la sanidad (se ignora que la población inmigrante es mucho más joven y gasta poca sanidad), la vitalidad estancada de la lengua catalana (es absurdo culpar a los nuevos hablantes que queremos hacer), la precariedad laboral (pero el sueldo mínimo ha pasado de 648 € en 2015 a 1.221 € en 2026)... Los inmigrantes son un comodín fácil de señalar y de manipular. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/cinco-preguntas-incomodas-inmigracion_129_5780812.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 26 Jun 2026 11:01:19 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/db01d0bf-e2bd-4e5c-81b6-2e0723f409e4_16-9-aspect-ratio_default_0." type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Niños y niñas en un aula]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/db01d0bf-e2bd-4e5c-81b6-2e0723f409e4_16-9-aspect-ratio_default_0."/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Muere el historiador Salomó Marquès, la voz de los maestros de la República]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/historia/muere-historiador-salomo-marques-voz-maestros-republica_1_5780578.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/bb7ca436-cdc2-4112-8db1-9ebdc7b464f6_16-9-aspect-ratio_default_0_x486y568.jpg" /></p><p>En tiempos de crisis de la educación, la muerte de Salomó Marquès (l'Escala, 1942) deja un vacío especialmente doloroso. Referente en el estudio y reivindicación de la revolución pedagógica que protagonizaron los maestros de los años republicanos, la mayoría de los cuales después fueron depurados o marcharon al exilio, Salomó Marquès lega a la sociedad catalana una extensa obra de investigación y divulgación, y un ejemplo de compromiso cívico. Los últimos tiempos padecía Alzheimer. Ha fallecido este jueves, a los 84 años, justo cuando iba a ingresar en una residencia. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/historia/muere-historiador-salomo-marques-voz-maestros-republica_1_5780578.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 26 Jun 2026 06:37:03 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/bb7ca436-cdc2-4112-8db1-9ebdc7b464f6_16-9-aspect-ratio_default_0_x486y568.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[SALOMÓ MARQUÈS: “Los maestros republicanos exiliados en 1939 enseñaban a pensar, no a almacenar”]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/bb7ca436-cdc2-4112-8db1-9ebdc7b464f6_16-9-aspect-ratio_default_0_x486y568.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[Se va a los 84 años una de las figuras pioneras de la Universitat de Girona]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA['Poema de Catalunya': el mar de J.V. Foix]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/poema-catalunya-mar-j-v-foix_129_5778818.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/b0b836d4-3dff-47c2-82c2-f3f16d2f38b8_16-9-aspect-ratio_default_0_x1905y1252.jpg" /></p><p>Os propongo un plan literario de verano: nadar en nuestro Mediterráneo con los versos y la prosa poética de J.V. Foix. El poeta de Sarrià y del Port de la Selva pensaba que, ante la inmensidad del mar, los humanos somos unos seres insignificantes, como cagadas de paloma: "La palomaza del mar", decía. Más de un 70% de la Tierra la forman océanos. Una idea que le venía de lejos. Como Fòcius (así firmaba algunos textos en el diario <em>La Publicitat</em>, el mejor periódico de los años 30), juguetón, en un artículo del 1 de marzo de 1932 se cita a sí mismo: "Nuestro <em>sosie</em> J.V. Foix en su libro <em>Gertrudis</em> venía a decir en un poema que de la Tierra se debería decir el Mar y que los hombres eran larvas de peces rechazados a lo largo de las orillas. El mundo para él es «una pecera esférica lanzada por el espacio para esparcimiento de los ángeles»". </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/poema-catalunya-mar-j-v-foix_129_5778818.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 24 Jun 2026 10:02:58 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/b0b836d4-3dff-47c2-82c2-f3f16d2f38b8_16-9-aspect-ratio_default_0_x1905y1252.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Poema de Cataluña]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/b0b836d4-3dff-47c2-82c2-f3f16d2f38b8_16-9-aspect-ratio_default_0_x1905y1252.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[El Montículo de los archivos]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/monticulo-archivos_129_5774230.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/c27388c4-dee9-4325-bc87-713f4e91328c_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Ha fallecido Josep Maria Sans i Travé. Los medios lo han enterrado con notas breves. La fama hace tiempo que no casa con la erudición ni el trabajo bien hecho. Va por otros caminos sinuosos y azarosos. Quizás siempre ha sido así. Hace unos meses recibí su último libro, con dedicatoria incluida, "<em>Dos bàndols</em>", una recreación novelada de la atmósfera de posguerra en Solivella, el pueblo de la Conca de Barberà donde se habla el subdialecto xipella y donde él había nacido en 1947. Pronto se marchó hacia Barcelona y más allá. Pero volvía a menudo. Fue toda la vida un hombre inquieto, un intelectual de acción con alma política. Un catalanista de orden con porte astuto, con un arrebato controlado.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/monticulo-archivos_129_5774230.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 19 Jun 2026 10:02:09 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/c27388c4-dee9-4325-bc87-713f4e91328c_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Josep Maria Sans i Travé]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/c27388c4-dee9-4325-bc87-713f4e91328c_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[El fruto de 22 años caminando entre viñedos]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/fruto-22-anos-caminando-vinedos_129_5771834.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/120baff9-b849-4763-82ea-4be1aea44939_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>¿Existe el <em>genius loci</em>, tienen alma los lugares? ¿Escaladei, el rincón del Priorat donde los monjes cartujos se establecieron en el siglo XII, es un paraje mágico? Sin aquel gesto monacal, hoy la comarca no sería una tierra de viñedos. ¿Por qué nos emocionamos en determinados entornos? ¿Es porque vamos predispuestos? ¿Los primeros que pisaron el lugar y decidieron quedarse sintieron algo especial, un espíritu, un <em>dàimon</em>? ¿Qué buscaban, qué les sedujo? Más allá de las ideas y del bagaje que todos llevamos, más allá de nuestra capacidad de sugestión e imaginación, más allá del lenguaje con que la describimos, la naturaleza siempre es un aquí y un ahora. Una realidad autónoma. Un hecho poderoso.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/fruto-22-anos-caminando-vinedos_129_5771834.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 17 Jun 2026 10:01:37 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/120baff9-b849-4763-82ea-4be1aea44939_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Viña vieja de cariñena de la bodega Terroir al Límit en Torroja del Priorat.]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/120baff9-b849-4763-82ea-4be1aea44939_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[La mala educación]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/mala-educacion_129_5766447.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/7d931df5-204b-4f9b-9c3e-92723af26f04_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Releyendo a Oriol Bohigas, he encontrado en los diarios una referencia a su paso por el mítico Institut-Escola. Allí explica una anécdota ilustrativa del espíritu cívico de aquella institución ejemplar que debía ser la vanguardia de un cambio educativo republicano. La dictadura se lo cargó todo. Maldita intolerancia autoritaria, que retorna... El optimismo educativo, teñido de un imprescindible velo de ingenuidad, quedó sepultado durante décadas. Pero también hay que retornar a ello. Con urgencia.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/mala-educacion_129_5766447.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 12 Jun 2026 10:01:04 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/7d931df5-204b-4f9b-9c3e-92723af26f04_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[‘Muchas gracias, maestros’: Rosa Sensat homenajea a los maestros]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/7d931df5-204b-4f9b-9c3e-92723af26f04_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Un antropólogo inocente en las Valls d'Àneu]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/antropologo-inocente-valls-d-aneu_129_5764392.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/42412552-1d02-4175-9728-d57cac6deebb_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Nigel Barley, formado en Oxford, pasó dos años en Camerún haciendo trabajo de campo. De la experiencia salió una hilarante crónica autocrítica, <em>El antropólogo inocente</em>. Los dowayos se rieron mucho de él. Y él acabó siguiéndoles la corriente. La obra se ha convertido en un clásico.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/antropologo-inocente-valls-d-aneu_129_5764392.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 10 Jun 2026 14:20:08 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/42412552-1d02-4175-9728-d57cac6deebb_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[La plaza en Danza]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/42412552-1d02-4175-9728-d57cac6deebb_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[PSC: Partido Social Cristiano]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/psc-partido-social-cristiano_129_5759422.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/dfa04e77-8369-4404-9a9e-7a079410a942_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Corre la broma de que el PSC ahora es el Partido Social Cristiano. Salvador Illa ha sido explícito desde que es presidente en su posicionamiento ideológico, que fundamenta en el humanismo cristiano. Lo mismo que defiende el papa Prevost, León XIV, como ha quedado claro en su primera encíclica. La vertiente social de este pontífice es incluso más sólida que la de su popular predecesor, el argentino Bergoglio. Prevost se ha convertido en una voz global fuerte a favor de la acogida de los inmigrantes, a favor de los más vulnerables, contra el renovado belicismo de Trump, Netanyahu y Putin, a favor del diálogo cultural y contra el capitalismo de plataforma que polariza la sociedad, tanto ideológicamente como económicamente, con una lógica de uso meramente pecuniario de los algoritmos y la inteligencia artificial.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/psc-partido-social-cristiano_129_5759422.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 05 Jun 2026 13:48:54 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/dfa04e77-8369-4404-9a9e-7a079410a942_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[El presidente del Govern, Salvador Illa, saludando al arzobispo de Barcelona, Joan Josep Omella. ALEJANDRO GARCÍA / EFE]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/dfa04e77-8369-4404-9a9e-7a079410a942_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA["No podemos poner un Muro de Berlín para impedir que vengan los turistas"]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/sociedad/turismo/no-poner-muro-berlin-impedir-vengan-turistas_128_5757753.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/95f4bc31-2b39-4bcf-8c3b-1f068ef80eec_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Entrevistamos al presidente delegado de la Fundación Junta Constructora de la Sagrada Familia, Esteve Camps, a pocos días de que el Papa León XIV visite el templo con motivo del centenario de la muerte de Antoni Gaudí.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/sociedad/turismo/no-poner-muro-berlin-impedir-vengan-turistas_128_5757753.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Thu, 04 Jun 2026 06:19:48 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/95f4bc31-2b39-4bcf-8c3b-1f068ef80eec_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Esteve Camps, presidente delegado de la Fundación Junta Constructora del Templo Expiatorio de la Sagrada Familia]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/95f4bc31-2b39-4bcf-8c3b-1f068ef80eec_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[Presidente delegado de la Fundación Junta Constructora de la Sagrada Familia]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Ana Catalani, mi Barcelona]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/ana-catalani-barcelona_129_5756818.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/bb5d0f66-ce9e-438e-92b7-195ab2eb08d7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>El político, escritor, economista y consultor urbanístico <a href="https://llegim.ara.cat/llegim/la-magrana-jordi-nopca-antoni-vives-ara-llegim-postguerra-literatura-catalana_1_2980389.html" >Antoni Vives</a> ha vivido seis años y medio en Arabia Saudí, al servicio del príncipe Mohammed Bin Salman (MBS), diseñando e impulsando la construcción de la ciudad lineal Neom, en el desierto del extremo norte de la península Arábiga, en la costa del mar Rojo; una apuesta única de modernidad sostenible, pensada tanto para arquitectos e ingenieros como para botánicos. Civilización y naturaleza: de 170 km de largo, sobre el papel está concebida para funcionar con energías renovables y pensada para 9 millones de habitantes que no tengan que usar el coche, con todos los servicios personales y colectivos a 5 minutos. Es la obra a cielo abierto más grande del mundo. ¿Se saldrán con la suya?</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/ana-catalani-barcelona_129_5756818.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 03 Jun 2026 10:02:47 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/bb5d0f66-ce9e-438e-92b7-195ab2eb08d7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[El príncipe heredero saudí Mohamed Bin Salman en una entrevista a la cadena Fox en la ciudad de Neom.]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/bb5d0f66-ce9e-438e-92b7-195ab2eb08d7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[La Cataluña carlista de Sílvia Orriols]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/cataluna-carlista-silvia-orriols_129_5752042.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/a706995f-dee6-4d4a-84c8-17c6a7e9c8c7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>En historia, las continuidades soterradas acostumbran a ser más fuertes que las rupturas estallantes. Ni que sean continuidades pasadas por el túrmix de la nostalgia friqui, tras las cuales no hay que remover mucho para encontrar la defensa de intereses inconfesables y el ultranacionalismo. Ahora Donald Trump quiere volver al siglo XIX: proteccionismo comercial (aranceles multiusos), geopolítica de superpotencias (paz a través de la amenaza bélica, no del multilateralismo diplomático) e instituciones democráticas trituradas (liderazgos políticos fuertes y personalistas, autocráticos). ¿El siglo XXI catalán se parece también al siglo XIX? El politólogo Jordi Muñoz defendía hace unos días la semejanza entre los territorios donde la Alianza xenófoba de Silvia Orriols tiene más empuje demoscópico con las comarcas en las que el carlismo decimonónico recibió más apoyo electoral hacia finales de 1800. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/opinion/cataluna-carlista-silvia-orriols_129_5752042.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 29 May 2026 10:02:58 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/a706995f-dee6-4d4a-84c8-17c6a7e9c8c7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Sílvia Orriols practica el tiro al plato en la Fiesta Mayor de Ripoll]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/a706995f-dee6-4d4a-84c8-17c6a7e9c8c7_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Dos hombres enfrentados por el destino]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/hombres-enfrentados-destino_129_5749864.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/e758c04c-06ff-4f64-93c8-4cdf1bf65268_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p><a href="https://es.ara.cat/cultura/leer/libro-secreto-revolucion-catalana-1936_1_5632982.html" >Hanns-Erich Kaminski, autor de la famosa crónica</a><em>Els de Barcelona</em> (sobre los inicios de la Guerra Civil en la capital catalana, publicado en París en 1937 y ahora recuperado por Adesiara con traducción de Francesc Parcerisas y con prólogo de Aurora Madaula), nació en 1899 en Alemania. Estudió economía, filosofía y literatura en las universidades de Königsberg, Friburgo, Berlín y Frankfurt, hasta matricularse en 1921 en la de Heidelberg y doctorarse en 1922 con una tesis sobre el dumping. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/hombres-enfrentados-destino_129_5749864.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 27 May 2026 10:01:33 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/e758c04c-06ff-4f64-93c8-4cdf1bf65268_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Investiguen el primer ataque naval a Barcelona durante la Guerra Civil]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/e758c04c-06ff-4f64-93c8-4cdf1bf65268_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[La gente está dispuesta a prescindir del coche si así asegura la vida a los nietos]]></title>
      <link><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/gente-dispuesta-prescindir-coche-asegura-vida-nietos_128_5748209.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/e2d66b9c-8238-4043-9436-326865c2eeac_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>Acaba de salir publicado <em>Metamorfosis, una revolución antropológica </em>(Arcadia), la traducción catalana, a cargo de Cesca Castellví Llavina, del último ensayo de Yayo Herrero (Madrid, 1965). Vivimos atrapados en un momento distópico, de guerras y pandemias. Parece la Edad Media. La respuesta de la autora es una revolución. Pero no política, sino antropológica.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Ignasi Aragay]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://es.ara.cat/cultura/leer/gente-dispuesta-prescindir-coche-asegura-vida-nietos_128_5748209.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Mon, 25 May 2026 18:03:48 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/e2d66b9c-8238-4043-9436-326865c2eeac_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA["La gente está dispuesta a prescindir del coche si así asegura la vida a los nietos"]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/e2d66b9c-8238-4043-9436-326865c2eeac_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[Ingeniera y ensayista ecofeminista]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
